Czarna flaga robotników
Od wieków życie robotników upływało w niedostatku, wiecznej biedzie, a tym cechom towarzyszył wyzysk wyżej stojącej klasy rządzącej. Wyzysk robotników nasilił znacząco manifestacje , które odbywały się na całym świecie, czyli wszędzie tam, gdzie klasa robotnicza za wszelką cenę wykorzystywała swą pozycje dominująca. Dla robotników, którzy zostali zepchnięci na skraj biedy i nędzy jedynym symbolem walki stała się czarna flaga. Wyrażała ona nastroje jakie panowały wśród robotników, a w przeważającym stopniu były to nastroje skrajnie pesymistyczne. Podnosząc czarną flagę, robotnicy zdawali się mówić, że nie mają nic do stracenia, zaś walka może jedynie polepszyć ich dotychczasowy status materialny, egzystencję i dać siłę do dalszej pracy, która nie będzie skażona wyzyskiem. Demonstranci wskazując na czarną flagę, jako symbol niedoli i ubóstwa, skandują że pragną zdobyć chleb uczciwą pracą, która nie będzie polegała na wyzysku, ani też nie będzie napawała ich żadnymi ograniczeniami, stanie się łatwiejsza oraz przyniesie większe zarobki.